"Comezo a ver nenos e nenas fartos de televisión e aburridos cos xogos informáticos que se illan cun libro e se deixan levar pola historia narrada... porque non hai un espectáculo máis fermoso que a mirada dun neno que le".
G. Grass
O 25 de novembro é o Día contra a violencia de xénero. Desde o centro sumámonos a esta conemmoración traballando a importancia do bo trato e da autoestima co libro Pepuka y el mostruo que se llevó su sonrisa de Estela Moreno.
Para comezar varios bibioaxudantes prepararon unha adaptación do libro que nos representaron nun pequeno teatriño de títeres con bonecos e un montón de complementos que fixeron eles memos.
Nesta adaptación coñecemos a Pepuka que é unha boneca moi alegre á que lle gusta pasar tempo coas súas mascotas, xogar ao fútbol e escribir contos.
Un día Pepuka coñeceu a Monstro que era o máis querido, amable e simpático do lugar. Namoráronse e fixéronse noivos.
Pero pouco a pouco a situación comezou a cambiar e Pepuka só atopaba desprezos, berros e malos modos. Monstro era mentireiro e egoísta e para sentirse ben trataba mal á boneca aínda que para os demais seguía sendo o máis simpático, bo e
divertido porque ninguén vía a súa verdadeira cara.
Pepuka facía todo o que monstro quería: cambiou o pelo, mercou roupa diferente, maquillouse... cambiou tanto que parecía outra persoa! Pero el seguía enfadado; tan enfadado que un día lle roubou o sorriso e lle partiu o corazón.
Cando sucedeu isto, Pepuka decidiu pedir axuda e nese momento decatouse de que non estaba soa. Entre a familia, a policía e as súas mascotas atoparon os trociños do seu
corazón e axudárona a pegalos, fixérona sentir protexida, animárona a volver a xogar ao
fútbol e a escribir novos contos de aventuras e, case sen que se darse conta, lle saíu un novo sorriso.
Finalmente Pepuka recuperouse, sentiuse máis valente e marabillosa e decidiu intentar ser feliz sen esperar ao amor de ninguén.
Despois da lectura houbo un momento de reflexión no sobre o conto que podemos resumir nas seguintes frases:
Para axudar a Pepuka, démoslles ás nosas crianzas imaxes da súa cara ás que lle tiñan que debuxar un montón de sorrisos diferentes
E con esas Pepukas tan alegres elaboramos un mural que situamos
no corredor principal do colexio para lembrarnos de que
NON DEBEMOS DEIXAR QUE NINGUÉN NOS ROUBE O SORRISO!!
Hoxe remataron as sesións do proxecto Masa nai 2 ca sesión de contacontos Estrafalaria a cargo de Atenea García.
Con ela coñecemos a mulleres estrafalarias con Frida Kahlo ou Gloria Fuertes e a protagonistas de contos como Alicia, Salvaxe e princesas que non querían ser rosas.
Tamén fomos a escola das vacas con Daisy e bailamos ao ritmo de pandeireta.
Unha sesión con contos que nos fixeron reflexionar sobre os estereotipos e a diversidade de xénero.
O 25 de novembro é o Día contra a violencia de xénero. Para loitar contra ela e sensibilizar ao noso alumnado, preparamos dúas actividades na biblioteca: a primeira sobre o libro O chuvasqueiro de Aurora de María Márquez e a segunda un abecedario contra o machismo.
Para comezar vimos unha proxección do libro O chuvasqueiro de Aurora elaborada polo alumnado de 5º e 6º de Primaria.
Partindo desta visualización reflexionamos sobre a violencia que afecta a Aurora e á súa nai para aclarar varios porqué: por que Aurora se ten que agochar debaixo da cama? por que leva gafas de sol a súa nai? por que perden a cor os botóns do chuvasqueiro? que pasa cando o monstro roza a Aurora? Como se libran as dúas dese medo e volven a ser felices? que podemos facer nós ante este tipo de violencia ou ante a violencia en xeral?
Despois pintamos unhas mans de cor morada para o chuvasqueiro de Aurora porque decidimos que quen o necesite pode contar coas nosas mans para loitar pola igualdade e que cada un/unha de nós vai a facer o posible para que a igualdade sexa unha realidade no noso cole.
Para rematar a actividade fixemos un pequeno taller de costura co alumnado de 5º e 6º de primaria que foi o encargado de coser os botóns de cores para o chuvasqueiro de Aurora.
Ao final, o chuvasqueiro quedou así de bonito
A outra actividade que realizamos foi un abecedario contra o machismo, para iso tiñamos un mural dividido en dúas partes: o que queremos e o que non, e entre todos e todas tiñamos que atopar palabras con cada letra do abecedario para cada unha das dúas columnas.
Despois escribimos e pegamos cada unha das palabras no seu lugar para completar este abecedario.
Ao final lemos todas e deixamos o mural nun sitio ben visible xunto o de Aurora para que non se nos olvide todo o que falamos hoxe porque estas aprendizaxes non son cousa dun día se non que as temos que ter presentes durante todo o curso.
Ata a nosa biblioteca achegouse Patricia González, Traballadora Social do Concello de Sober, para presentarnos o proxecto INMARCESIBLES que levou a cabo con Ana De La Torre Alvaredo.
Con este proxecto tratan de facer reflexionar sobre o canon e os estándares de beleza socialmente recoñecidos partindo da pregunta: existe un físico ideal feminino?
A través de imaxes das redes sociais, da publicidade ou de prensa; o alumnado de 4º, 5º e 6º foi analizando a existencia dese canon e algunhas das súas consecuencias: presión sobre o corpo feminino, problemas de autoestima, falta de confianza, problemas de saúde, problemas de relación coas demáis persoas, ansiedade, depresión...
Tamén vimos como a linguaxe, sen decatarnos, fai fincapé no aspecto físico das mulleres: quen non escoitou (por desgracia) algunha vez frases coma estas?
Para rematar Patricia ensionunos algunhas fotos que forman parte da exposición Inmarcesibles feitas a mulleres de Sober moi diferentes coas que queren poñer de manifesto a beleza real feminina, tal como elas son, sen filtros nin retoques, para axudar a superar algúns dos "complexos físicos" que a sociedade ve como defectos: estrías, celulitis, cicatrices, marcas, o peso, a talla...
Moitas grazas a Patricia e ao Concello de Sober por levar a cabo este tipo de proxectos e por vir ao cole a presentalo!!
Esperamos que a educación sexa unha das armas que nos permita acabar con estes estereotipos.