AS FAMILIAS CONTAN: Familia de Teo e Sía

    Na actividade "As familias contan" de hoxe tivemos á familia dos nosos alumnos Teo e Sía; unha familia que é máis que familia xa que Antía, a súa nai, é a mestra de infantil e Ada, a irmá maior, foi alumna do centro ata que marchou ao instituto.

   Entre os catro contaron o libro Me quiero mucho de Lucía Serrano, que nos fala sobre a importancia da autoestima e de quererse a un mesmo.

   Pero que pasa se alguén se burla do noso aspecto físico? Pois o que pode pasar é que nos sintamos mal, que pensemos que non valemos ou que non nos sintamos ben con nós mesmos.

   Iste é un tema moi importante para tratar cos nenos e as nenas xa que vivimos nunha sociedade que lle dá moito valor á beleza externa e ao aspecto físico. Ademais hai factores como a publicidade, as redes sociais, os debuxos, as series... que mostran continuamente "corpos perfectos" e "vidas perfectas" caendo en esterotipos que deberiamos eliminar.

    Entón, quen decide como é un "corpo perfecto"? Neste sentido, o libro tamén comparte unha reflexión moi interesante xa que inclúe un repaso histórico do concepto de beleza ao longo dos anos: sabiades que antes ter sobrepeso e a pel moi pálida era considerado beleza? Ou que en China lles envolvían os pés ás nenas para que non lle creceran porque os pés pequenos eran considerados moi bonitos aínda que iso lles provocara que non puideran andar e os deformara? 

    Outra cuestión importante que xurdiu da lectura deste libro foi: e que facemos se alguén se mete con nós ou non temos un corpo perfecto? Operarnos, maquillaxe, dietas que nos fagan adelgazar?

    Pois non, podemos pedir axuda, rodearnos de persoas que nos traten ben e separarnos dos que nos amolan. E se vemos que se están burlando de alguén podemos axudalo dicíndolle que veña a xogar con nós.

  Sobre todo a importancia desta historia é a mensaxe final: temos que querernos moito por nós memos, dicirnos todos os días cousas bonitas, poñernos fronte ao espello se fai falta e destacar as cousas que nos gustan de nós mesmos porque todos somos especiais e todos somos perfectos!

   Se queredes escoitar este conto tan especial para querervos un pouco máis, podedes facelo no seguinte podcast que nos gravaron en Radiuvín.

MOITAS  GRAZAS  AOS  CATRO  POR  COMPARTIR  CON  NÓS  ESTA  APRENDIZAXE!!

A  VER  SE  SOMOS  QUEN  DE  LEVAR A  CABO  A  RECEITA  PARA  UN  CORPO  CONTENTO:  CANTAR, BAILAR  E  RIR  CADA  DÍA, UNHAS  CANTAS  PALABRAS  BONITAS  E  UNS  BOS  ABRAZOS!! 

E  POR  SUPOSTO... QUERERNOS  MOITO!! 

 GALERÍA  DE  IMAXES

 

DÍA DA MULLER 2026: JANE GOODALL

     O 8 de marzo foi o Día Internacional da Muller. Como este ano estamos realizando o proxecto "Misión animal: vida, hábitats e segredos", quixemos escoller a Jane Goodall, unha científica que revolucionou a forma na que entendemos os animais e a nosa relación coa natureza e que, con moito esforzo e paixón, conseguiu cumprir o seu soño. Por iso, neste día lembrámola como un exemplo de curiosidade, respecto polos animais e valentía para seguir os soños.

https://alastensas.com/wp-content/uploads/2025/11/jane-goodall.jpg

  Para coñecer a súa biografía e as cousas que descubriu, algúns biblioaxudantes prepararon un conto basándose no libro Jane Goodall. La mejor amiga de los chimpancés y de la naturaleza da Editorial Shackleton kids e contáronllo ao resto do alumnado.

   Tamén o gravaron en Radiuvín para que todas as persoas que queirades escoitar este podcast, poidades coñecela mellor.

  

   Despois fixemos unha reflexión conxunta sobre os seus logros e os seus descubrimentos e a continuación, por equipos interniveis, convertéronse en pequenos primatólogos que tiñan que observar diferentes imaxes incluídas nunhas fichas con algunhas preguntas para pensar.

   Cando todos os equipos remataron as súas fichas, expuxeron as súas reflexións para que o resto do alumnado puidera aprender o que eles observaran.

   Rematamos con dúas actividades creativas: as crianzas de educación infantil colorearon a Jane Goodall interactuando cun chimpancé e o alumnado de primaria que quixo debuxouse a si mesmo como pequenos exploradores e exploradoras observando diferentes animais.

 

 

      

     Como resumo, podemos dicir que hoxe coñecemos a historia de Jane Goodall, unha nena que soñaba coa selva cando moita xente pensaba que non era posible.

     E aínda que houbo quen dicía que era difícil, a súa nai díxolle: "Se traballas duro e cres en ti, poderás facelo.” Así foi como decidiu ser científica nun tempo no que case todos os científicos eran homes.

CADA  NENA  PODE  SOÑAR EN  GRANDE,

CADA  NENO  PODE  APOIAR  E  RESPECTAR, 

TODAS  AS  PERSOAS  PODEN  MARCAR  A  DIFERENZA.

HOXE  LEMBRAMOS  A UNHA  MULLER  QUE  ABRIU  CAMIÑO  E  COMPROMETÉMONOS  A  INTENTAR  CONSTRUÍR  UN  MUNDO  MÁIS  XUSTO  E  IGUALITARIO. 

 

TALLER DE PRIMEIROS AUXILIOS

    Comezamos esta semana cun obradoiro de primeiros auxilios da man de Fernando Méndez, ex-alumno do centro e Técnico en emerxencias sanitarias, que se achegou á biblioteca do colexio para ensinarlles aos nenos e ás nenas de 5º e 6º de Primaria que facer en situacións de emerxencia.

   Unha actividade que se encadra dentro da Axenda 2030 que propón Saúde e Benestar como un dos seus obxectivos.

      A charla estivo dedicada a primeiros auxilios relacionados con situacións cotiás: desmaios, mareos, feridas e curas, atragantamentos...

     O primeiro do que nos falou foi de mareos e desmaios. Nesta situación, antes de nada, temos que comprobar se a persoa responde e está consciente achegándonos a ela e falándolle e se non o está chamar, ao 061 ou ao 112 e

   Se non responde, o seguinte será comprobar se respira. Para iso podemos fixarnos se move o peito, achegar a nosa orella á súa cara e escoitar a súa respiración facendo unha maniobra frente - mentón  para a apertura das vías aéreas.

  Se comprobamos que a persoa respira, o seguinte paso sería poñela de lado en posición de seguridade para evitar que se asfixie se vomita.

 

   Pero se non respira, habería que facer comprensións torácicas (RCP) ao ritmo da canción da Macarena cos brazos ben estirados e turnándonos con outra persoa ata que a vítima recupere a respiración ou cheguen os servizos médicos. No caso de que sexa unha vítima de 3 ou 4 nos, as comprensións torácicas faranse só cunha man.

   E que facemos se a vítima está convulsionando? Non podemos agarrala nin meterlle nada na boca. O que temos que facer é apartar todo o que lle poida facer dano (por exemplo: se hai preto un moble ou algo que lle poida caer), intentar amortiguar as convulsións na cabeza poñéndolle algo debaixo como unha chaqueta e poñela en posición lateral en canto pare de convulsionar para evitar atragantamentos.

    Fernando tamén nos ensinou como actuar en caso de atragantamento: se o atragantamento é parcial e a vítima tose, simplemente hai que animala a toser; pero se a vítima sofre un atragantamento total, primeiro hai que dárlle 5 golpes secos na espalda entre as escápulas e despois facer a maniobra de Heimlich. Se aínda así a persoa non consigue respirar e expulsar o corpo estraño; repetirase a secuencia golpes na espalda - maniobra de Heimlich.

  

  Se a vitima é un bebé, os golpes na espalda daránselle apoiándoo sobre o noso antebrazo e unha perna e a maniobra de Heimlich cos dedos polgares igual que se lle estiveramos facendo unha RCP.

    Tamén falamos doutras situacións como cortes, feridas, queimaduras... e aprendemos o funcionamento dun desfibrilador coa finalidade de perderlle o medo xa que Fernando nos explicou que estes desfibriladores só dan descargas cando despois de poñer os adhesivos no peito, detectan que hai un problema no corazón.

 MOITAS  GRAZAS  A  FERNANDO  POR  ESTE  OBRADOIRO  AÍNDA  QUE  ESPERAMOS  NON  TER  QUE  POÑER  NUNCA  EN  PRÁCTICA  O  QUE  APRENDEMOS!!

 

GALERÍA  DE  IMAXES